Synteza wodoru
Gdy ta się zacznie, rozmiary gwiazdy i jej jasność pozostają stałe, w większości przypadków przez miliardy lat. Brązowy karzeł nie może jednak podtrzymać reakcji syntezy wodoru, w związku z czym jego jasność spada w miarę kurczenia się [ramka na stronie 39]. Świecenie brązowych karłów przypada głównie na zakres widma odpowiadający bliskiej podczerwieni. Ponieważ brązowe karły są od początku słabe i z czasem ciemnieją, niektórzy naukowcy przypuszczali, że stanowią one ważny element tajemniczej i niewidocznej „ciemnej materii”, która znacznie przeważa swą masą świecącą materię we Wszechświecie. Astronomowie przyjęli, że dobrym miejscem na poszukiwanie bardzo słabych obiektów powinny być okolice znanych gwiazd. Ponad połowa gwiazd w naszej Galaktyce występuje parami jako dwie gwiazdy obiegające wspólny środek ciężkości badacze podejrzewali więc, że wiele gwiazd wyglądających na samotne w rzeczywistości może mieć za towarzysza brązowego karła. Jedną z zalet takich badań jest fakt, że astronomowie w poszukiwaniu brązowych karłów nie muszą przeczesywać dużych połaci nieba mogą nastawić teleskopy na niewielkie obszary w pobliżu znanych gwiazd.